inam aksahay az bachehay  ke dar paris hastan dar farance taghriban 100 nafar az bache hay ke zir?sal hasatn dar in ja moghim shodan  va taghriban nimi az afrad az vazeet khood razi hastan

kasani ke hanooz be comp frestadeh nashodan dar hotel hastan ta  an ha ra be comp befrestan  va man khodam niz che nin moghiyeti daram  

dar mataleb badi etelaati digari az moghiyet  bache hay  in ja dar ekhtiyar  shoma gharar khaham dad

rasti man dast khat EN khob nist shayed ziyad eshtebah dashteh basham be khobi khodetan  be bakhshid

نگاه کن
 دیر زمانیست
 من بسوی تو گام برمیدارم
 من اسمت، صورتت،دستهایت      را
از یاد برده ام
و دلهره برای ازادیت
 در سکوت فریادها
 دلم را در دهان دارم
 با صدای برهنه
در فقدان قدم میزنم
 اکنون دوباره من
و ارزوهای از هم گسیخته
 گاهی اوقات
 واژه ی نگرانی نقش یک پرنده ی دریایی را میکشد
اکنون من ان پرنده ی سپیدم
 فریاد روی کویر
فریادی که بامن سخن میگوید
بدون واژه مینویسم
بدنم شعر می نگارد
 من بدنیا میایم
 شیر زمین را مینوشم
با عسل قرار ملاقات مینهم
 خورشید را در دست دارم
 صورتها و آسمان را میگشایم
علامتهایی روی دریا میگذارم
ایا تا کنون در سایه های کر زیسته ام؟
این ارتعاش و لرزش در هوا
این علفهای پژمرده
 آیاآواز است؟
چه غیبتی
 ایا من در حال دیدبانی هستم؟
نه، صورتت را نشان مده
 صورتم را هم فراموش کن
باد در دلها پرسه میزند
 به من نیرو بخش تا عبور کنم
از ساعتهای خاکستری سرنوشت مبهم و تار
نه ، نباید برگشت
 همیشه غم شب های تنهایی
 خاطرات دلتنگیست
 و چیز ی نیست جز اندوه
 نه دیروز
 نه فردا
اما اکنون ، آری
ممکن،لبریزاز ناممکن و ناشناخته
 با گامهای بلند گام بر داریم
و دستان فراخ
 ما نمیدانیم راه روشنایی کجاست
 آیا راهت را  برای رسیدن به ما
در میان سایه ها جستجو میکنی؟
 شب روی بام سایه میگسترد
از پنجره عبور میکند
سقف را میپوشاند
آه شب
پرده ها را فراموش کن
 برای بیداری در صبحی تازه
 دیگر نمی خواهم با خواب بجنگم
 میخواهم شب هنگام
 به جاده ی زیبای موزیک بپیوندم
 تا تمامی زمین در من زنده شود